Vinden we wat overdreven.

ABS, centr. deurvergrendeling afst.bed., dubbele airbag, startonderbreker, stuurbekrachtiging.
Airconditioning, buitentemp. meter, deelb. achterbank, elektr. ramen voor, elektr. buitenspiegels, radio/CD, stuur in hoogte verstelbaar.
Bumpers in carrosseriekleur, lichtmetalen velgen 15, metallic lak.

OPEL ASTRA X1.6SZR 3-DRS PEARL

Vrijdag, 12FEB2010 (Prachtig weer met ’s middags wat sneeuw, maar ijs- en ijskoud)
Deze ochtend moest Sjef om tien-voor-tien al "boven" zijn voor zijn privéles.
Ik was al vroeg op om bij de Spar de nodige boodschapjes te doen.
Na het afwasje ben ik het dorp rond gegaan om te kijken of er ook iets was om als souvenirtjes mee te nemen, maar dan van het soort die ergens in een lade worden gestopt; niets kunnen vinden.
Wel heb ik bij de plaatselijke VVV een mooie poster gekregen met een avondfoto van Brand met toevallig Haus Egga pontificaal ergens centraal op die plaat.
Het was zo koud (boven zo’n minus 20 graden Celsius), dat Sjef echt zowat frostbite op z’n wangen had. We hebben geluncht; weer aan de "overkant". Goed, lekker en dichtbij.
’s Middags is Sjef flink aan het skiën gegaan. Hij IS nu de Nederlandse Franz Klammer.
Voor ‘t avondeten barstte het carnavalsgebeuren los in ‘t dorp.
Allemaal als heksen, trollen, artsen en weet ik veel als wat verklede mensen; héél gezellig en héél druk.
Alles zat zowat vol en het was zowaar nog moeilijk om een plekje te vinden om te eten.
Uiteindelijk weer héél erg lekker gegeten.
Weer terug in ‘t appartement heb ik alles al ingepakt en Sjef ook een groot deel.
Op een gegeven moment liep het feest buiten uit op een vechtpartij; als de drank is in de man, is de wijsheid in de kan.
Vroeg naar bed; we wilden immers de volgende ochtend om een uur of negen vertrekken.

Brand…. daar gaan we graag nog een keer heen…...

Donderdag, 11FEB2010
(Veel sneeuw en koud, héél koud; zo’n -7 tot -12 graden Celsius)
‘s Ochtends ben ik eerst verse broodjes gaan halen.
Het had ’s nachts aardig doorgesneeuwd.
Na het ontbijtje zijn Jef en ik eerst een krantje gaan scoren (helaas De Telegraaf), wat boodschapjes gedaan en naar de Skischule gegaan voor meer lessen.
Hadden we nu de dag er voor om een uur of zes gebeld, dan hadden we gehoord dat er genoeg mensen waren om donderdag door te gaan met groepslessen.
Nu gaat Jef vrijdagochtend privéles nemen en dat is natuurlijk een stuk duurder (€100,00 voor twee uur).
Jef is er niet rouwig om, omdat er een vrouwtje in de klas zat, die de boel nogal ophield.
Hij heeft nu ‘t idee dat ‘ie na deze privélessen de Nederlandse Alberto Tomba of Franz Klammer gaat worden; voor Vancouver is dat dan toch echt te laat.
Jef ging het in de afgelopen drie dagen geleerde eens lekker in de praktijk brengen en ik ging na weer een handwasje toch maar een stukje wandelen.
Dat werd inderdaad maar een klein stukje, want m’n neus bevroor er zowat af.
Ook Jef was al na zo’n drie uur weer terug.
Ik had een lekker soepje met wat brood klaargemaakt.
Daarna "plokte" Jef uit en heeft zowat de hele middag liggen snurken.
’s Middags en ’s avonds waren er opnamen door de ÖRF aan de "overkant" (Heuboda).
Je kon over de hoofden lopen, dus hebben we de kans om wereldberoemd in Oostenrijk te worden gelaten voor wat ‘t was en hebben heerlijk gegeten in de Mühlenbach; wat een goed eten en wat een aardige bediening.
Na het eten gelijk naar ‘t appartement, want Heuboda kon je nog steeds niet inkomen.
Deze keer laat gaan slapen.

Bis nächsten Mahl.

Woensdag, 10FEB2010 (sneeuw, sneeuw en nog meer sneeuw)
Vandaag was het Jeff’s laatste dag (klassikaal) met de Brandner Skischule.
Hij is van plan om er nog wat privélessen aan te plakken op donder- en/of vrijdag.
Het weer was voor mij niet uitnodigend om een stuk te wandelen. Bovendien is mijn Diclofenac op en kan ik sowieso niet veel met die knie.
Tussen de middag hebben we "aan de overkant" geluncht; is toch Jeff’s favoriete plek…. aardige en vaak ook nog leuke jongedames, waarvan er al één aan Sjef heeft gevraagd of ‘ie met d’r wilde "heiraten".
"Nein.." zei Sjef, "Mal zuerts ein Zeitchen Verkehrung.." ;)
Enniewees, ook ’s avonds aan de "overkant" gegeten en daarna nog één drankje aan de bar genomen.
Ook al staat de auto niet echt vol in de sneeuw, er ligt al aardig wat sneeuw op.
Nog even naar de TV gekeken en redelijk vroeg onder de wol.
‘t Is nu -12 graden Celsius en het sneeuwt nog steeds.

Huug

Dinsdag, 9FEB2010 (schitterend weer)
Jef’s tweede skiklasdag. Beter weer kan je niet hebben om te skiën; perfecte sneeuw en een heerlijk zonnetje.
Hij was ook duidelijk héél tevreden over zijn progressie.
Ik heb zelf niet veel kunnen doen, door die knieën. Maar ik heb de boel eens goed opgeruimd en een handwasje gedaan; Jef vreet pulli’s.
Voor tussen de middag heb ik een lekker soepje in elkaar gedraaid met wat lekkere "Oberländerschnitten mit Schinken".... Jawohl.
’s Middags ging Jef weer lekker skiën en heeft ‘ie ook wat foto’s en filmpjes gemaakt.
Zelf heb ik in het zonnetje gezeten en een beetje gelezen.
’s Avonds hebben we weer ergens anders werkelijk voortreffelijk gegeten.
Jef heb ik kunnen overhalen om als desert een "Heisse Liebe" te proberen; daar had ‘ie absoluut geen spijt van.
Après-ski zat er niet in; Jef was kapot en ging lekker vroeg onder de wol.
Ik ging wat later omdat ik "De Blijker" even wilde zien op RTL4.

Vrijdag, 5FEB2010 (regen, sneeuw en opklaringen)
We zouden tussen tien en elf uur vertrekken.
Om half-tien gingen we richting Sindelfingen (zo’n 625 KM), net onder Stuttgart, waar we zouden overnachten.
Het was nu niet bepaald het lekkerste weer om te rijden. maar we konden aardig doorrijden.
Om een uur of half-een gingen we de grote weg af om in een klein dorpje, Viersen, wat te rusten en te eten.
Jef stond op klappen, was bang het restaurant niet te halen en moest dus wel even wildplassen.
Omdat ook minderjarigen wel eens deze site bezoeken, is het een en ander op de foto afgeplakt.
Weer de grote weg op waar we vlak bij de grote brug over de Mosel even koffie dronken en uiteraard van de sanitaire voorzieningen gebruik maakten.
Om een uur of zes waren we Sindelfingen bij het hotel aangekomen.
Die had ik vooraf via internet geboekt en het bleek heel erg netjes te zijn; wat dicht bij de weg, maar je kan ook niet alles hebben.
We hadden geen zin om in het hotel te gaan eten, dus trokken we het dorp in waar we bij een Italiaan hebben gegeten. Niet slecht, maar zeker ook niet super.

Zaterdag, 6FEB2010 (sneeuw, mist en opklaringen)
De volgende morgen zijn we om een uur of acht gaan ontbijten.
Omdat de lader van mijn laptop raar deed, gingen we eerst naar een winkelcentrum waar een "Ich bin doch nicht verrückt"- MediaMarkt zat.
Die ging pas een uur later open en daar hadden we geen zin in.
Nog even de tank volgegooid om weer richting het zuiden te koersen.
Omdat we wisten dat een Oostenrijks-Autobahn-Vignet aan de grens kopen een crime was, zijn we onderweg bij een Shell-station gestopt om het vignet te halen.
Mooi weer, regen, mist en sneeuw wisselden elkaar af. Zo ook de drukte, danwel rust, op de weg.
Om een uur of twaalf waren we in Brand bij ons Appartementhaus Egga (zo’n 275 KM van Sindelfingen).
Ze waren nog met onze kamer bezig, dus gingen we het dorp in.
Ik was er voor het laatst in 1987 en buiten dat er aan de panden het een en ander is bijgebouwd en er een nieuwe cabinelift is, was er niet al te veel veranderd.
Omdat je vroeger eigenlijk in elke kamer goed zat, had ik geen preferentie bij het boeken opgegeven.
Nu hebben we een appartement die tegen het Berglift gebouw aankijkt.
Is niet zo’n ramp, maar er zijn gewoon leukere appartementen.
Vroeger kwam je juist aan die kant naar beneden skiën;
TIP... als je ooit hier gaat logeren, boek een appartement aan de achter(berg)- of ingangszijde op de eerste of tweede verdieping!
Eerst maar even wat eten; schuin aan de overkant van Egga (‘t heet Heuboda) hebben we onze eerste, lekkere, "Hausgemachte Gulashsuppe" op.
Tegenover het restaurant, dus naast Egga, heeft Jeffrey bij Bertel zijn ski-schoenen, -stokken en ski’s gehuurd.
Daar even laten staan, want hij moest natuurlijk ook gelijk inschrijven voor skilessen.
Ook gefikst.
Dan ten slotte nog de skipas en Jeffrey was er helemaal klaar voor.
Die kon natuurlijk niet wachten en ging "naar boven" waar hem eerst een stukje blauw en daarna een pittig stukje rode piste te wachten stond.
Het is dan ook geen wonder dat ‘ie wat angstig en vermoeid beneden kwam.
Terwijl Jef zijn leven waagde, ging ik naar de Spar voor de eerste boodschappen.
’s Avonds weer aan de overkant gegeten en het was weer erg lekker.
Best vroeg naar bed; wat wil je ook na twee van die dagen.

Zondag, 7FEB2010 (sneeuw)
Ik ging vroeg weg om verse broodjes te halen.
Daarna heb ik de tafel gedekt, koffie en thee gemaakt en een paar eitjes gekookt.
Jef, die ’s ochtends vrijwel nooit eet, had er zin aan (!).
Uiteraard ging ‘ie weer lekker de berg op en ik ging de berg af; een lekker stukje wandelen richting Bürseberg.
Ik moest en zou bepaalde plekjes dichterbij bekijken; dan moet je weleens wat risico nemen.
Dus een keer tot m’n oksels in de sneeuw gezakt en een keer erg hard op mijn schollekop gegaan.
Waardeloos dat ik weer last van mijn knie kreeg, maar het was werkelijk prachtig.
’s Middags hebben we na het middageten een dutje gedaan.
’s Avonds in een ander restaurantje heerlijk gegeten.
Nog wat gedronken aan de overkant en weer lekker vroeg pitten.

Maandag, 8FEB2010 (prachtig weer; heldere blauwe lucht en koud)
Jef’s D-Day…. de eerste dag skiles.
Eerst weer lekker ontbeten.
Ik ging toch weer aan de wandel en kwam nu een stuk verder.
Nu wel de camera meegenomen en wat plaatjes geschoten.
Om een uur of twaalf belde Jeff me op vanaf de berg; "Ik voel me echt kl**te….".
Ik schrok, want ik had al twee keer iemand de ambulance in zien schuiven; "Hoezo dat, gozert?".
"Ik heb twee keer iemand uit zijn skischoenen geskied, en bij eentje kwam er een dokter bij….".
"Da’s niet best, gozert".
"Ik kon niet goed kijken wat er rond me gebeurde, omdat ik me focuste op mijn voorganger in het skiklasje"  en "Die skibril is gewoon niet fijn… veel dode hoeken".
Al met al geen zwaar gewonden, hooguit een deuk in het zelfvertrouwen van Jef.
’s Avonds in een steakhouse bij de oefenlift gegeten.
Natuurlijk ging ik weer eens op mijn platte gat.
Alles heel gebleven, lekker gegeten en via een alternatieve route (langs de beek en watervalletjes) weer naar de "overkant" voor een afzakkertje.
Weer vroeg onder de wol.

Huug